|
|
|
|
 |
 |
| |
|
|
|
|
Siena
i prowincja Sieny |
|
Włosi mówią, że Siena jest niczym obraz
olejny namalowany w ciepłych barwach. To
barwy nadane przez przyrodę i historię:
barwy wina, cyprysów i łanów zboża, kamiennych
kościołów romańskich i średniowiecznych
festynów, lasów i winnic mieniących się
czerwienią i żółciami. To także zdrojowiska
i zamki, piękna przyroda i zabytkowe miasteczka.
Siena leży na trzech wzgórzach i dlatego
nie spotkamy tutaj rozległych równin i dolin.
|
|
 |
 |
|
|
|
Siena
powstała za czasów rzymskich jako posterunek
wojskowy. Przecinająca Sienę w średniowieczu
droga Frankijska przyciągała do niej kupców
i pielgrzymów. W XIII w. Siena osiągnęła szczyt
swej świetności i bogactwa: powstały banki
cieszące się uznaniem papieży. Można rzec,
że miasto zastygło w tej epoce, a raczej przeniosło
ją w przyszłość. Piazza del Campo jest odbiciem
tej idei. Plac il Campo to arena il Palio
- wyścigu konnego, będącego odbiciem zażyłych
związków każdego Sieneńczyka ze swoją dzielnicą
(kontrada). W Palio ściga się 10 zawodników
jadących konno na oklep, każdy zawodnik pochodzi
z innej dzielnicy Sieny. Palio odbywa się
dwa razy w roku, 2 lipca i 16 sierpnia. |
|
|
|
 |
 |
|
|
|
Siena to miasto żywotne, bogate
i dumne. Na poparcie tego stwierdzenia wystarczy
spojrzeć na imponującą katedrę il Duomo.
Wzniesiona w najwyższym miejscu w Sienie
- na szczycie wzgórza Santa Maria, nieukończona
w XIV w., słynie z baptysterium i chrzcielnicy
- prawdziwego muzeum rzeźbiarstwa oraz z
dzieł Nicola i Giovanniego Pisano, Donatella,
Michała Anioła i Pinturicchia.
|
|
 |
 |
 |
|
|
|
Prowincja Sieny dzieli się
na kilka podregionów, różniących się od
siebie krajobrazem:
-
Vald'Elsa i Chianti
senese
-
Val di Merse i Crete
senesi
-
Val d'Orcia i Val di
Chian

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Il
Chianti |
| |
|
Nazwą Chianti określa
się w dokumentach XIII w. terytorium obejmujące
okolice miasteczek Radda, Gaiole
i Castellina, które wówczas podlegały
jurysdykcji Florencji. Obecnie cały ten
podregion żyje z produkcji win i z turystyki.
Wiejski krajobraz Chianti to wzgórza o falistych,
płynnych zarysach i urokliwe osady. Zamki,
zagrody wiejskie oraz winnice sąsiadują
tutaj ze sobą okolone zielenią, bujnie porastającą
miejscowe wzgórza.
|
|
 |
 |
|
|
Farma
Merse |
| |
|
Miasteczka, maleńkie osady, kościoły i
wiejskie zabudowania pojawiają się tu i
ówdzie w dolinach rzek Merse i Farma. Opactwo
San Galgano to wspaniały zabytek
architektury gotyckiej, będący symbolem
tego terytorium.
Silny niegdyś Castello di Frosini
(spełniał początkowo funkcję spedale, tj.
schroniska) był miejscem postoju dla podróżujących
gościńcem Via Massetana,
który łączył Sienę z Massa Marittima,
a dalej prowadził na obszar wzgórz Colline
Metallifere.
Gminy leżące na tym terytorium przygotowują
szlaki przyrodniczo-krajoznawcze i rezerwaty
przyrody w celu rewaloryzacji swych bezcennych
skarbów naturalnego środowiska.
|
|
 |
 |
|
|
|
|
|
|
Le
Crete Senesi |
| |
|
Obszar zwany le Crete Senesi
leży w dolinach rzek Arbia, Ombrone
i Asso, zajmuje terytorium rozciągające
się między Sieną i Montepulciano,
tzn. gminy: Asciano, Monteroni,
Buonconvento, S. Giovanni 'Asso
i tylko częściowo Sienę, Castelnuovo
Berardenga, Trequanda, Pienza, Montalcino,
Rapolano, S. Quirico Orcia. Ich
łączna powierzchnia wynosi około 500 km
kw. i stanowi tylko część całej powierzchni
tychże wzgórz kredowych. Terytorium Crete
Senesi odznacza się bogactwem źródeł i wód
mineralnych, a także licznymi wodami termalnymi.
|
|
 |
 |
|
 |
 |
|
|
|
|
|
Val
di Chiana |
|
Ten podregion nazwaną "krainą cudownych
wód" z powodu leżących na jego terytorium
ośrodków zdrojowych. To skrawek ziemi, na
którym nierozerwalnie splatają się ze sobą
historia i przyroda. Oprócz zabytków Val
di Chiana może poszczycić się trzema rezerwatami
przyrody i jednym parkiem narodowym. Miasteczka
Torrita i Montefollonico
do dziś przypominają o dawnych wojnach,
jakie Siena i Florencja toczyły tutaj między
sobą w XIII w. Wzgórza dorzecza Chiany -
naturalny łącznik między Val d'Arno
i Val d'Orcia - zapraszają
do wędrówek po polach, pastwiskach, od kościółka
do kościółka, zaglądania do starych średniowiecznych
fortów i obcowania z historią na łonie natury.
|
|
 |

|
|
|
|
|
|
|
|
|